Vir baie wat hul tasse pak en oorsee verhuis, is emigrasie nie net ’n praktiese besluit oor werk, veiligheid of nuwe geleenthede nie. Dit is ook ’n diep emosionele reis – een wat dikwels twee wêrelde tegelyk in jou hart laat leef.

Desiré Vorster en haar gesin ken hierdie gevoel goed.

Hulle het Suid-Afrika in November 2019 verlaat en na Nieu-Seeland verhuis. Vandag woon Desiré, haar man Barend en hul twee seuns, Ryan en Liam, in Palmerston North. Soos vir baie emigrante, het die nuwe land vir hulle stabiliteit, nuwe ervarings en ’n nuwe begin gebring. Maar die emosionele werklikheid van emigrasie is nie altyd eenvoudig nie.

“Dit is ’n reis wat jou hart in twee skeur,” vertel Desiré. “Ek verlang nog elke liewe dag na my land en mense. Dit word nooit stiller nie. Jou kop is hier, maar jou hart is ver – daar waar jou spore lê.”

Hierdie spanning tussen twee wêrelde – die lewe wat jy bou en die plek waar jou geskiedenis lê – is iets wat baie Afrikaners oorsee herken. Jy leer nuwe paaie, nuwe roetines en nuwe mense ken, maar die plek waar jy grootgeword het, bly deel van wie jy is.

Desiré beskryf dit eenvoudig maar kragtig:
“Suid-Afrika is in my bloed. Dit is deel van my DNA.”

Nadat hulle ongeveer ’n jaar in Nieu-Seeland was, het sy ’n gedig geskryf om hierdie ervaring te probeer verwoord. Selfs jare later sê sy dat die woorde nog steeds presies vasvang hoe dit voel.

Bittersoet

Bittersoet dae
En bittersoet tye
Die mooi wat jy vasvang
Word bitter min jou eie

Dis ’n gedeelde hartseer
Tussen jou kop en jou hart
Jy is regtig gelukkig
Maar met daai bietjie smart

Die gevoel van tevredenheid
Dat jy weet jy moet hier wees
Word gekul en oorskadu
Deur jou binne se seer

Want baie ver lê jou hart se stukkies
Op ’n stofpad in ’n land
Vertrap en verpletter
Begrawe in diep sand

Al die nuut wat jy hier maak
Die hard probeer en vertrou
Word maklik oorskadu
Deur ’n hartseer rou

Want bittersoet is die lekker
Bittersoet is die nou
Hoe kan mens heeltemal lag
As jou hart dan nog rou

Die gedig beskryf iets wat baie emigrante herken: die gevoel dat vreugde en hartseer dikwels saam bestaan. Jy kan dankbaar wees vir nuwe geleenthede en terselfdertyd diep verlang na die plek waar jou familie, herinneringe en identiteit gevorm is.

Vir baie emigrante bly die band met hul land sterk – deur taal, kultuur, herinneringe en familie wat steeds daar woon. Selfs wanneer ’n nuwe lewe oorsee gebou word, bly daardie stuk van jou geskiedenis altyd deel van wie jy is.

Desiré se boodskap aan ander wat hierdie pad stap, is eenvoudig maar eerlik:

“Sterkte vir elke liewe mens wat besluit om hierdie pad te stap. Dit vat baie, baie moed.”

Emigrasie verander baie dinge, maar dit verander nie waar jou hart sy eerste spore getrap het nie.

Lees ook: “Wie is jy?” – Ons storie