Deur Sue-Ann de Wet

Toe AfriForum Wêreldwyd onlangs ons Facebook-gemeenskap vra:
“Praat julle nog Afrikaans met mekaar? Watter Suid-Afrikaanse tradisies leer julle vir julle kinders?” het die reaksie nie net ingestroom nie – dit het ’n wêreldkaart van stories oopgevou.

Agter elke antwoord is ’n gesin, ’n besluit en ’n bewuste poging om iets kosbaars te bewaar.

Hier is van die kommentaar wat wys hoe Afrikaans wêreldwyd voortleef:

Afrikaans vind jou – selfs oorsee

Ochkert Vermeulen, wat onlangs deur Nieu-Seeland gereis het, vertel hoe dit sy hart geraak het om Afrikaans oral te hoor:
“Dit het my Afrikanerhart goed gedoen om oral Afrikaans te hoor.”
Selfs sy kleindogter, getroud met ’n Kiwi, leer haar man Afrikaans praat.

In Guernsey deel Josefa Ponte ’n soortgelyke ervaring:
“Ek gryp elke geleentheid aan om Afrikaans te praat.”
Sy vertel hoe mense verbaas is wanneer sy en haar familie tussen Afrikaans en Portugees oorskakel – en hoe selfs Zimbabwiërs soms Afrikaans praat.

Die huis bly Afrikaans

Vir baie gesinne is Afrikaans ’n vaste reël in die huis.

Johanna Breed sê:
“Ons praat slegs Afrikaans in die huis en leer ons kinders van ons geskiedenis.”

Charl Schoeman stem saam:
“Afrikaans is in ons bloed en sal altyd daar wees.”

En vir Marí Warnich Treurnicht is dit eenvoudig nie onderhandelbaar nie:
“Ek weier om Engels in my eie huis te praat – ek praat dit genoeg buite die huis.”

Kinders van twee tale

In Nederland verduidelik Danielle van Wyngaardt hoe haar kinders tussen Afrikaans en Nederlands grootword:
“Hulle praat albei tale ewe goed.”
Sy voeg ook by dat die twee tale beslis nie dieselfde is nie – iets wat emigrante eerstehands ervaar.

Corné Pistorius van Wyk deel hoe hul kinders selfs Te Reo Māori aanleer:
“Afrikaans is deel van ons.”

In Australië vertel Jeanine Pretorius Rheeder hoe hulle doelbewus Afrikaans leef, selfs buite die huis:
“Dis ons taal, dis waar ons vandaan kom.”
Sy glo sterk in meertaligheid en leer saam met haar kind ook ander tale aan.

Tradisies wat saam reis

Tradisies bly ’n belangrike deel van identiteit.

Sanet Schoeman, wat al 19 jaar in Nieu-Seeland woon, vertel:
“Met verjaarsdae speel ons boeresport – selfs saam met Kiwi-maats.”

En in kouer wêrelddele hou Suid-Afrikaners steeds vas aan bekende gebruike. Soos Danielle van Wyngaardt sê:
“Ons braai selfs in die sneeu!”

Die uitdagings – maar ook die vrugte

Nie alles kom vanself nie.

Jolene Els Greeff erken:
“My kinders praat Afrikaans, maar sukkel om dit te lees.”
Tog bly haar besluit vas:
“Ek sal nooit toelaat dat hulle Afrikaans verloor nie.”

Charlene Pieterse vertel van die humor en uitdagings wanneer kinders tale meng, maar sluit af:
“Afrikaans bly spesiaal.”

Met tyd kom die beloning.

Beulah Lombard se kinders, wat as kleuters geëmigreer het, is nou volwassenes wat steeds suiwer Afrikaans praat.

En Maureen Tamsen sê haar volwasse kinders het haar al bedank:
“Vir die voorreg.”

Afrikaans as anker

Vir baie is Afrikaans nie net ’n taal nie – dit is ’n emosionele anker.

Nadia van der Merwe, ’n ma van drie seuns in Nieu-Seeland, stel dit so:
“Die wêreld is Engels … maar daar is iets besonders daaraan om Afrikaans te kan praat tussen al die Engels.”

En soos Gert du Plessis dit eenvoudig stel:
“Moedertaal bly by my tot die dood toe.”

AfriForum Wêreldwyd: saam hou ons Afrikaans lewendig

Hierdie stories wys dat Afrikaans nie net oorleef nie – dit groei, pas aan en leef voort in nuwe generasies, nuwe lande en nuwe kontekste.

By AfriForum Wêreldwyd glo ons dat hierdie stories belangrik is. Dit verbind ons, herinner ons waar ons vandaan kom, en help ons om ’n gevoel van “tuis” te behou – maak nie saak waar ons onsself bevind nie.

Deur platforms soos ons Wêreldgids en gemeenskapsnetwerke bring ons Afrikaners oor die wêreld nader aan mekaar.

Lees ook: Geloof en innerlike ankers: Wat hou jou staande wanneer alles verander?