Deur Sue-Ann de Wet
Op 7 Februarie 2003 land Marius le Grange in Perth met twee tasse, ’n winter-slaapsak en ’n kop vol drome. Voor hom lê ’n nuwe lewe in Australië – onbekend, eenvoudig en sonder waarborge. Wat volg, is nie net ’n verhuising nie, maar ’n reis van geloof, gemeenskap en vasbyt.
Die eerste tree: Horsham, Victoria
Ná sy aansluitingsvlug na Melbourne begin Marius op 27 Februarie 2003 werk in Horsham, Victoria, as stelseladministrateur by ’n kollege. Hy gee ook Wiskunde, Wetenskap en Rekenaarstudie – ’n kombinasie van tegnologie en onderwys wat vandag steeds kenmerkend is van hom.
Horsham, ’n redelike groot dorpie naby die Grampians-berge, herinner hom dikwels aan die Magaliesberge – ’n klein stukkie bekende landskap in ’n vreemde wêreld.
Vir die eerste vier maande bly hy alleen in ’n departementele huis. Daar is geen bed nie, nie eers ’n matras nie. Net ’n winter-slaapsak, twee tasse, geen yskas en geen motor. Tog beskryf hy daardie tyd as een wat hy “gate uit geniet” het.
Hy begin klein: braai en kook, koop stelselmatig messegoed, koppies en borde, en kry uiteindelik ’n klein vrieskassie. Plaaslike inwoners neem hom op ritte deur die dorp. Hy sluit aan by Lions International. Selfs die plaaslike polisie wys hom trots hul dorp.
Langsaam maar seker word vreemdes vriende – mense met wie hy vandag nog kontak het.
By die kollege installeer hy nuwe sagteware, moderniseer administratiewe databasisse en administreer die netwerk volledig. Sy tegniese vaardighede bou nie net stelsels nie, maar ook vertroue.
Gesin, matrasse en nuwe horisonne
Later arriveer sy vrou en twee seuns. Hulle slaap op opblaasmatrasse voor ’n kaggel – eenvoudig, maar saam. En dit maak die verskil.
Sy eerste motor word uit Melbourne afgelewer en as gesin begin hulle Victoria en Suid-Australië verken. Dit is, soos hy dit beskryf, ’n ongelooflike bevoorregte ondervinding.
Hulle verhuis later na Edenhope naby Naracoorte in Suid-Australië. Daar ontmoet hulle ander Suid-Afrikaners – ’n dokter en sy vrou, ’n plaasvoorman en ’n predikant. Hierdie vriendskappe hou stand tot vandag toe.
’n Gemeenskap in Perth
Sedert begin 2005 woon die gesin in Perth, spesifiek in die suidelike metropolitaanse gebied van Baldivis en Rockingham. Hier vestig hulle hulself tussen ongeveer 6 000 “Saners”.
Hulle word deel van die gemeente Deo Gloria. Marius dien as voorsitter van die plaaslike tak van die Suid-Afrikaanse Militêre Veterane-organisasie (SAMVOA).
Ten spyte van jare in Australië praat hulle steeds “land en sand” Afrikaans. Hulle het ’n groot vriendekring wat Australiërs én Suid-Afrikaners insluit. Integrasie en identiteit loop hand aan hand.
Marius bly betrokke by tegnologie en gee steeds klas – ’n bewys dat jou roeping nie saam met jou paspoort verander nie.
Sy raad aan voornemende emigrante
Marius se raad is eenvoudig en eerlik:
Doen jou huiswerk deeglik voordat jy emigreer.
Moenie jouself finansieel ruïneer nie.
Emigrasie verg beplanning, dissipline en realistiese verwagtinge. Drome is belangrik – maar voorbereiding is noodsaaklik.
Van ’n winterslaapsak op ’n kaal vloer tot ’n gevestigde lewe in Perth – Marius le Grange se verhaal is een van geloof, deursettingsvermoë en gemeenskap.
Hy sluit sy groete af met woorde wat sy reis saamvat:
Bly bid en leef jou lewe met die wete dat Christus vir jou lief is.
En dalk is dit juis daardie vaste anker wat hom deur elke nuwe begin gedra het.
Deel jou storie met ons
Elke ervaring is uniek – of dit oor werk, aanpassing, kultuur, familie of net jou alledaagse leefwêreld gaan.
AfriForum Wêreldwyd bied ’n ruimte waar jou perspektief sin maak vir ander wat dalk soortgelyke paaie loop.
Stuur ‘n e-pos na wereldwyd@afriforum.co.za en ons stuur vir jou vrae om te beantwoord.
Deel op
