Vir baie ekspats leef daar twee wêrelde gelyk in een hart – die lewe wat jy nou bou, en die plekke, mense en herinneringe wat steeds deel van jou bly. Soms is dit moeilik om daardie gevoel in woorde vas te vang. Ander kere gebeur dit deur musiek.

Engela Vorster het onlangs haar eie ervaring van immigrasie, verlange en identiteit in ’n liedjie omskep. Haar oorspronklike lied, “Pad terug huis toe”, raak aan die emosies waarmee baie mense oorsee hulself kan vereenselwig: die heimwee na bekende geure, familie, taal en die klein dinge wat mens onverwags terugvoer na jou kinderdae.

“Jy sit in Australië se son
Maar jou kop is by die bos
Kringe in die bos,
En vakansies in Hartenbos.”

Die lied verweef nostalgiese herinneringe aan Suid-Afrika met die werklikheid van ’n nuwe lewe oorsee – kinders wat nou Engels praat, foto’s van vroeër jare op ’n selfoon, en die verlange na eenvoudige dinge soos ouma se gebak, snoek by die Weskus en roosterkoek op die vuur.

“Is die pad na jou hart
Die pad terug huis toe?
Of kan twee wêrelde
In dieselfde hart bewoon?”

Engela beskryf die liedjie as iets wat baie na aan haar hart lê – nie net ’n musikale projek nie, maar ’n persoonlike verhaal van verlies, liefde, herinneringe en die emosionele werklikheid waarmee baie emigrante hulself kan vereenselwig.

Hiermee die volledige lirieke van “Pad terug huistoe”:

Pad terug huis toe – Engela Vorster

Jy sit in Australië se son
Maar jou kop is by die bos
Kringe in die bos,
En vakansies in Hartenbos

Kinders skreeu in Engels
En jy verlang na die bekende
Ouma se gebak …
Pannekoek en sago (o ja)
Maar al wat jy proe is beroue

Is die pad na jou hart
Die pad terug huis toe?
Lê dit oor die see
Of in die stem wat jy onthou?
Jy’s in Australië
Maar jy verlang na die bos
Na kringe in die bos
En Hartenbos

Jy kyk na foto’s op jou foon
Toe jy klein was
Tussen vreemdes in die trein
Waar jy nou is

En jou hart verlang na die bos
Na Sondagmiddag snoek by die Weskus
En roosterkoek op die vuur
Wat jou terugvat na waar jy kind was

Is die pad na jou hart
Die pad terug huis toe?
Ken jy nog die pad?
Die pad terug huis toe.

Jy’s in Australië
Maar jy verlang na die bos
Na kringe in die bos
En die pad terug huis toe

Miskien roep die huis
Elke dag net harder (o ja)
’n Verlede wat jou nie kan los
Die gees van die grond wat uitroep …

Is die pad na jou hart
Die pad terug huis toe?
Of kan twee wêrelde
In dieselfde hart bewoon?
Jy’s in Australië
Maar jy dra nog die bos
Kringe in die bos
En melkkos

Luister hier na die liedjie op Spotify.

Musiek wat herinneringe wakker maak

Daar is iets besonders aan musiek wat gevoelens kan verwoord waarvoor mense dikwels nie self die regte woorde het nie. “Pad terug huis toe” herinner mens daaraan dat immigrasie nie net oor afstand gaan nie, maar ook oor identiteit, herinneringe en die maniere waarop mense hul herkoms saam met hulle dra.

Miskien is dit juis waarom liedjies soos hierdie so diep tref: omdat dit nie net oor een persoon se storie gaan nie, maar oor ’n ervaring wat baie mense deel.

Lees ook: ʼn Hart in twee wêrelde: Desiré Vorster se emigrasiepad na Nieu-Seeland